Rosyjskie tańce ludowe

z Iwan Groźny, car znany ze swojego surowego charakteru i zamiłowania do sztuki, na dworze często widywano błaznów, śpiewaków, graczy i
tancerze.

W czasach radzieckich, po rewolucji 1917 r., Rząd bolszewicki zaczął przeznaczać fundusze na organizację i rozpowszechnianie profesjonalnych zespołów tańców ludowych. W 1937 roku pojawił się pierwszy profesjonalny kolektyw tańca ludowego pod kierownictwem Igora Moisejewa.

Wśród licznych firm jest jeszcze jedna grupa: Barynia, której wirtuozeria doszła do tego stopnia, że ​​artyści wychodząc na scenę, nie
doskonale wiedzą, co zinterpretują, efektem artystycznym jest zawsze spontaniczna improwizacja. (Są bardzo znani za granicą).

Rozwój tańca rosyjskiego ewoluował w trzech kierunkach:

- Korozja (jorovody), które są bardzo zróżnicowane. Jest to połączenie ruchów dużej liczby uczestników z piosenką, a czasem z
odgrywanie ról treści muzyki.
- W tańcach improwizowanych, w zależności od liczby uczestników, taniec może być indywidualny, w parach lub w grupach. Te tańce
na ogół uczy się ich od dzieciństwa.
- Tradycyjne tańce, w przeciwieństwie do popularnych tańców, mają określoną kolejność różnych figur, aw każdej figurze ruchy są z góry ustalone. Najbardziej rozpowszechnione to: kadril, metaliza, valenki, balalaika, sibisrkaya, polka itp.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

logiczne (prawda)