Rozwój gospodarczy Norwegii

Bergen

Norwegia, z populacją 4,6 miliona ludzi na północnych peryferiach Europy, jest dziś jednym z najbogatszych krajów świata. Plik Rozwój gospodarczy Norwegii znajduje to odzwierciedlenie zarówno w PKB na mieszkańca, jak i kapitale społecznym. Ponadto Norwegia regularnie pojawia się na szczycie wskaźnika rozwoju społecznego ONZ.

Jak wytłumaczysz ten sukces? Klucz tkwi w ogromnych rezerwach zasoby naturalne których kraj ma. Ale to nie jest wystarczające. Istnienie wykwalifikowana siła robocza i wysiłek dostosowania się do Nowe technologie.

La Norweska historia gospodarcza Można je podzielić na dwie główne fazy: przed i po uzyskaniu niepodległości w 1814 r.

Przed uzyskaniem niepodległości

Norweska gospodarka była historycznie oparta na produkcji lokalne społeczności rolnicze i inne działania uzupełniające, takie jak rybołówstwo, łowiectwo i leśnictwo. Handel podtrzymywała stale rosnąca flota handlowa.

Norweska łódź rybacka

Rybołówstwo nadal odgrywa ważną rolę w norweskiej gospodarce

Ze względu na ukształtowanie terenu i warunki klimatyczne społeczności na północy i zachodzie były bardziej uzależnione od rybołówstwa i handlu zagranicznego niż społeczności na południu i wschodzie, które opierały się głównie na rolnictwie. W tym czasie głównym ośrodkiem gospodarczym było miasto Bergen.

Rozwój gospodarczy Norwegii w XIX wieku

Kiedy po 417 latach Norwegia uzyskała Ich niezależność W Danii w 1814 r. Ponad 90% ludności (około 800.000 1816 osób) mieszkało na obszarach wiejskich. W XNUMX r Bank Centralny Norwegii i wprowadzono walutę krajową: specjalista.

Prawdziwy rozwój gospodarczy Norwegii zaczął stawiać pierwsze kroki pod koniec XIX wieku. Dzięki eksportowi żelazo, węgiel, drewno i rybykraj przeżył wielki rozkwit handlowy, wyprzedzając sąsiednią Szwecję. Z drugiej strony wprowadzenie nowych metod uprawy zwiększyło produktywność rolnictwa i sprzyjało rozwojowi zwierząt gospodarskich.

W tym samym czasie Norwegia stała się potęgą w sektorze Transport morski. W 7 r. Jego flota stanowiła nie mniej niż 1875% całej światowej floty. Proces industrializacji kraju przebiegał w kilku falach.

Kryzys i wzrost

La Pierwsza wojna światowa była to stagnacja dla rozwoju gospodarczego Norwegii. Kraj poniósł konsekwencje swojego nadmiernego uzależnienia gospodarczego od Wielkiej Brytanii, ówczesnego głównego partnera handlowego. Nie mając możliwości w swoim kraju, wielu Norwegów wyemigrowało do Ameryki w pierwszej połowie XX wieku.

Niemiecka okupacja kraju w latach czterdziestych XX wieku przerwała nieśmiałe próby odbudowy kraju z poprzedniej dekady.

olej napędowy z Norwegii

Znaczna część dobrobytu gospodarczego Norwegii opiera się na ropie

Po wojnie Norwegia stanęła przed wyzwaniem, jakim była odbudowa gospodarki. To wtedy państwo norweskie przyjęło socjaldemokratyczną receptę, która odniosła sukces dzięki odkryciu dużych złóż ropa i gaz na Morzu Północnym.

L złote lata norweskiej gospodarki to te, które sięgają od 1950 do 1973 roku. W tym okresie PKB gwałtownie wzrósł, przyspieszył handel zagraniczny, zniknęło bezrobocie, a inflacja pozostała stabilna.

Światową gospodarką wstrząsnął w 1973 roku tzw "kryzys naftowy". Logicznie rzecz biorąc, Norwegia jako kraj producencki została poważnie dotknięta. Doktrynę socjaldemokratyczną trzeba było modyfikować rozwiązaniami liberalnymi, wysokimi stopami procentowymi i dewaluacjami walut.

Kryzysy finansowe końca XX i początku XXI wieku dotknęły wiele norweskich firm, podczas gdy państwo przejęło większość największych banków komercyjnych, aby uniknąć całkowitego krachu finansowego.

Gospodarka Norwegii dzisiaj

Dziś kraj ma solidną i solidną gospodarkę. Sektor naftowy jest nadal bardzo ważny. Faktem jest, że dobre zarządzanie zasobami naturalnymi kraju przyczyniło się do tego, że Norwegia jest obecnie jedną z najlepiej prosperujących gospodarek na świecie.

Oslo, Norwegia

Norwegia jest pierwszym krajem na świecie we wskaźniku rozwoju społecznego

Czynniki, które odróżniają Norwegię od innych krajów produkujących ropę to: szkolenie siły roboczej, kultura przyjmowania zaawansowanych technologii z innych wiodących krajów oraz stabilne instytucje polityczne.

Co ciekawe, Norwegia wielokrotnie odmawiała udziału w Unia Europejska. Posiada również walutę krajową, koronę norweską. Jednak jest to przestrzegane Europejski Obszar Gospodarczy (EOG)

Dziś jest Norwegia szósty kraj na świecie i drugi w Europie pod względem PKB na mieszkańca według danych Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW). Należy również zauważyć, że według szacunków Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju, Norwegia jest pierwszym krajem na świecie Wskaźnik Rozwoju Społecznego.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

logiczne (prawda)